Pan Młody w Weselu Stanisława Wyspiańskiego to postać groteskowo wręcz przejaskrawiona przez autora. Inteligent z miasta, który fascynuje się wsią i ludźmi na niej żyjącymi, ale robi to w sposób bardzo powierzchowny. Dla niego życie na wsi to jedynie obcowanie z naturą, wieczna sielanka, kolorowe stroje, proste obyczaje, lokalny folklor i gwara. Wersje tradycyjne: Propozycja pierwsza: przy stole jest miejsce dla 10 osób. W centralnym miejscu siedzi para młoda (panna młoda po prawej stronie pana młodego). Obok pana młodego siada najbliższa rodzina panny młodej czyli mama, obok niej ojciec, następnie babcia panny młodej, a obok dziadek. „Pan mówi: »Napełnijcie stągwie wodą i zanieście gospodarzowi wesela«. A gdy gospodarz skosztował wody, która stała się winem, rzekł do oblubieńca: »Zachowałeś dobre wino do tego czasu«" (z antyfony na komunię). Druga Niedziela po Objawieniu. Link do tekstów mszalnych: Św. Augustyn, biskup Hippony: Oczepiny oznaczały kiedyś koniec zabawy dla pary młodej, która tuż po nich opuszczała wesele i zaczynała swoją noc poślubną. Dlatego potrzebni byli zastępcy pełniący rolę młodych na weselu. Wybranie owych zastępców to cel dzisiejszych oczepin. Panna młoda siada na środku sali, otoczona przez wianeczek dziewcząt stanu wolnego. Nieodłączną częścią każdego wesela jest para młoda. Nie inaczej jest oczywiście z „Weselem" autorstwa Stanisława Wyspiańskiego. Warto bliżej przyjrzeć się sylwetce Panny Młodej, która odważyła się postąpić wbrew tradycji i poślubiła krakowskiego poetę, a nie chłopa, chociaż urodziła się i wychowała na wsi. Ich Było to małżeństwo niecodzienne, ponieważ Pan Młody był człowiekiem "miastowym", a Panna Młoda pochodziła ze wsi, z podkrakowskich Bronowic. Połączenie takie niosło ze sobą wiele niepewności co do tego czy młodzi na pewno będą potrafili porozumieć się żyjąc wspólnie. j3H0D39.

z której strony siedzi pan młody na weselu